Ustawienia rodzinne.
O czym właściwie są?
O traumie transgeneracyjnej, o niedokończonych historiach.
O tym, co trudnego zadziało się w życiu naszych rodziców, dziadków, pradziadków, prapradziadków.
Wszystko co było dla nich za trudne, co ukształtowało ich los, co jako trauma zapisało się w ich ciałach i nie mogło zostać przyjęte, zasymilowane.
Te wszystkie uczucia, przekonania, sposoby radzenia sobie przechodzą dalej jako „niewidoczny spadek”.
Trauma działa ja kapsuła czasu – nie znika, trwa nie zależnie do tego jak dawno temu się wydarzyła.
Te nieświadome „kapsuły przeszłości” żyją dalej w systemie rodzinnym, i wpływają na losy kolejnych pokoleń. Nie ma znaczenia czy znamy naszych przodków i ich historie.
Zresztą, często to co najtrudniejsze, jest owiane tajemnicą i przemilczane.
Jak to możliwe ?
W rodzinie jesteśmy połączeni więzią, biologiczną potrzebą przynależności, miłością płynącą głęboko w naszych ciałach. Więź jest mostem łączącym teraźniejszość z przeszłością, przez który płyną informacje poza progiem świadomości, niedostępne dla „racjonalnego rozumu”.
Nikt nie jest samotną wyspą, żyjemy w strukturach: rodzinnych, kulturowych, religijnych, społecznych.
Ale naszą pierwotną matrycą jest rodzina – rozumiana całościowo jako wszystkie generacje które były przed nami, oraz osoby niespokrewnione, które z różnych powodów stały się dla naszych bliskich ważne.
Głębokie połączenie z rodem pozwala nam się rozwijać, czerpać siłę życiową z doświadczeń przodków.
Więź nie ma jednak opcji filtra – płynie przez nią to co wspiera, i to co ogranicza.
Szersza perspektywa
Ustawienia systemowe pozwalają popatrzeć z szerszej perspektywy, szukając źródła problemów w nieświadomym powtarzaniu międzypokoleniowych skryptów.
Dostrzeżenie tych wzorców pomaga zrozumieć kierujące nami programy. Poprzez uświadomienie tych ukrytych, wewnętrznych dynamik możliwe jest ich uwolnienie.
Zobaczone z wdzięcznością i szanowane, bez oceniania – mogą odejść do przeszłości.
Wtedy możliwym staje się wejście na swoją własną, wybraną drogę życia.